وقتی به کلاس قدم میگذارد، بهار با نسیم نفسهایش میشکفد و گل و لبخند و زمزمه، فضا را پر میکند.
با او آسمان میبارد، چشمه میجوشد، نسیم میوزد و آفتاب سفرۀ مهربان خویش را میگشاید.
از خانه تا مدرسه، با هر گام، بهشت نزدیکتر میشود. نگاهش خانۀ مهربانی است و قلبش مهربانتر از آب. دلها را به طراوت و پاکی و پاکیزگی میخواند.
دستهای گرم و صمیمیاش، مشق عشق مینویسد. سرانگشت او افقهای روشن فردا را نشان میدهد و اشاراتش، آن سوی پردههای خاک و ملکوت پاک خدا را.وسعت شفاف قلبها، قلمرو اوست و کشتزار جان دانشآموزان تفرّجگاه خرمی او.
روز بزرگداشت مقام والای معلم بر پیشکسوتان تعلیم و تربیت مبارک باد.